Παίζει ρόλο η διάθεση μας στο τί τρώμε;

Σε περιόδους άγχους, στρες και έντασης συνήθως το φαγητό και η όρεξη, περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Τα προβλήματα, ο φόρτος εργασίας και η ανησυχία για το μέλλον αποτελούν το κύριο μέλημα του ατόμου και η υγεία, η εμφάνιση και το ευ ζην, δεν το απασχολούν. Για αυτό το λόγο και οι καταπιεσμένες επιθυμίες, βρίσκουν έδαφος και αναπτύσσονται. Οι καπνιστές καπνίζουν περισσότερο, σε όσους αρέσει το αλκοόλ πίνουν περισσότερο, σε όσους αρέσουν τα γλυκά υπερκαταναλώνουν σοκολάτες, σε όσους αρέσουν τα αλμυρά νιώθουν έντονη επιθυμία για τυριά, σφολιάτες κτλ, σε όσους αρέσει το ψωμί αποζητούν τη διπλή ποσότητα με το γεύμα τους για να χορτάσουν, ενώ σε όσους το φαγητό δεν αποτελεί ιδιαίτερη απόλαυση “κλείνει το στομάχι” και τρώνε ελάχιστα.

Η έλλειψη ύπνου ή ο κακής ποιότητας ύπνος, μειώνει ακόμα περισσότερο τις ψυχικές άμυνες του οργανισμού με αποτέλεσμα να εντείνονται ακόμα περισσότερο οι “απαγορευμένες συμπεριφορές”.
Σε περιόδους έντονης στεναχώριας και θλίψης, πέφτουν τα επίπεδα της ορμόνης σερετονίνης και προκειμένου ο οργανισμός να βρει την ισορροπία του, αποζητά πράγματα που θα του προσφέρουν ικανοποίηση και ευχαρίστηση, τα ερεθίσματα δηλαδή που προκαλούν έκκριση σερετονίνης. Το φαγητό είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να το πετύχει αυτό, για αυτό και σε περιόδους “κατάθλιψης” υπάρχει έντονη επιθυμία για ένα λιπαρό γεύμα ή για ένα χορταστικό γλυκό. Η συμπεριφορά αυτή είναι τόσο χαρακτηριστική, που πολύ συχνά προβάλλεται και μέσα από τις τηλεοπτικές σειρές και τον κινηματογράφο, τοποθετώντας την πρωταγωνίστρια μετά από μια ερωτική απογοήτευση μπροστά σε ένα κουτί με σοκολατάκια ή ένα λίτρο παγωτού.

Σε περιόδους εκνευρισμού και αγωνίας, η ενασχόληση με το φαγητό αποτελεί διέξοδο και τρόπο να σπαταληθεί ο χρόνος που περνάει βασανιστικά. Τα υψηλά επίπεδα αδρεναλίνης που υπάρχουν όταν κάποιος αγωνιά ή είναι θυμωμένος, αυξάνουν τις ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού, με αποτέλεσμα να αποζητά περισσότερη και γρήγορη ενέργεια. Για το λόγο αυτό, όταν κάποιος βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση, συνήθως οδηγείται στο “τσιμπολόγημα” και μάλιστα επιλέγει τρόφιμα που δεν χρειάζονται προετοιμασία και έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες (άμυλο και σάκχαρα).

Σε περιόδους πένθους, οι άνθρωποι απορρίπτουν οτιδήποτε μπορεί να τους προσφέρει χαρά και ευχαρίστηση, λόγω τις έντονης ανάγκης να βιώσουν στο έπακρο την απώλεια του αγαπημένου τους προσώπου. Η συμπεριφορά αυτή είναι απόλυτα φυσιολογική και ειλικρινής, συμβαίνει σε όλους ανεξαιρέτως, για αυτό και έχει επικρατήσει σε όλα τα θρησκευτικά και κοινωνικά πρότυπα. Ωστόσο, ποικίλει το χρονικό διάστημα που ο κάθε άνθρωπος έχει την ανάγκη να αποτραβηχτεί από τους συνανθρώπους του, να απαρνηθεί τα έντονα χρώματα στην αμφίεσή του, να εργάζεται μηχανικά και όχι δημιουργικά και να τρώει το φαγητό του ανόρεκτα και χωρίς τέρψη. Σπάνια κάποιος που πενθεί θα λαχταρίσει να φάει κάτι συγκεκριμένο, οι μερίδες του θα είναι περιορισμένες και θα απουσιάζει η ποικιλία γεύσεων και εδεσμάτων. Για αυτό το λόγο άλλωστε και οι περισσότεροι χάνουν βάρος μετά από την απώλεια κάποιου δικού τους ανθρώπου.

Σε περιόδους απογοήτευσης, έλλειψης αυτοπεποίθησης και ανασφάλειας, παρατηρούνται αυτοκαταστροφικές συμπεριφορές. Το άτομο δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τον εαυτό του, δεν έχει στόχους, φοβάται να κάνει όνειρα, είναι επιρρεπής σε οτιδήποτε βρεθεί μπροστά του, χωρίς να υπολογίζει καμία συνέπεια. Υιοθετούνται συνήθειες που κάνουν κακό στην υγεία (κάπνισμα, αλκοόλ, ναρκωτικές ουσίες κτλ), συμπεριφορές που ασχημαίνουν την εξωτερική εμφάνιση (φάγωμα νυχιών, έντονο ξύσιμο στο δέρμα με πρόκληση σημαδιών και γρατσουνιών κτλ) και οι χείριστες διατροφικές επιλογές που θα οδηγήσουν συνειδητά σε αύξηση βάρους ή σε απώλεια βάρους με εξαντλητικές δίαιτες. Η απογοήτευση, η ανασφάλεια και η έλλειψη αυτοπεποίθησης είναι οι ψυχικές καταστάσεις που οδηγούν σε έξαρση των διατροφικών διαταραχών (νευρική ανορεξία, βουλιμία, υπερφαγία) και επηρεάζουν σε χαρακτηριστικό βαθμό τόσο τη συμπεριφορά όσο και τη διατροφή των εφήβων, λόγω των έντονων συναισθημάτων και απόλυτων αντιδράσεων που παρατηρούνται στα άτομα αυτής της ηλικίας.

Σε περιόδους ευτυχίας και χαράς, η σερετονίνη είναι στα φυσιολογικά της επίπεδα, επομένως ο οργανισμός δεν αποζητά στιγμιαίες απολαύσεις. Για το λόγο αυτό όταν κάποιος ζει στιγμές ευτυχίας, δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το φαγητό και νιώθει ικανοποίηση, ακόμα και με “μέτριες γεύσεις” ή φαγητά που δεν του άρεσαν παλαιότερα.
Συμπερασματικά, ο τρόπος που αισθάνεται κανείς μπορεί να αποτελεί την αιτία που διατρέφεται με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Στους περισσότερους ανθρώπους τα συναισθήματα εναλλάσσονται και είναι το φυσιολογικό όλοι να περνούν συναισθηματικές εξάρσεις, με αντίκτυπο και στη διατροφή. Ωστόσο, όταν μια κατάσταση είναι παροδική και βραχυπρόθεσμη δεν αποτελεί πρόβλημα. Αλλά όταν παρατείνεται, τότε χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη και σε περίπτωση που υπάρχει επιτακτική ανάγκη να αλλάξει ο τρόπος διατροφής, προαπαιτείται η αλλαγή της ψυχικής διάθεσης προκειμένου κάποιος να είναι δεκτικός, συνεργάσιμος και ικανός να αλλάξει. Όπως και να έχει πάντως, μια ισορροπημένη διατροφή, με επάρκεια σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία, συμβάλει στην ψυχική ισορροπία, ένα καλό και υγιές σώμα γεννά θετικά και ευχάριστα συναισθήματα σε όλους, ενώ η σωματική άσκηση αποτελεί την αποτελεσματικότερη εκτόνωση μετά από μια δύσκολη και αγχωτική ημέρα.

Ο Layar Reality Browser δείχνει τι υπάρχει κοντά σας, εμφανίζοντας πληροφορίες πάνω από τον πραγματικό κόσμο όπως εμφανίζετε από την κάμερα του κινητού σας. Η τεχνολογία αυτή αποκαλείτε Augmented Reality. Πλέον με το Fae.gr Layer μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για τα εστιατόρια και τα καταστήματα delivery που υπάρχουν κοντά σας μέσα από το Layar.

Δείτε μερικά screenshots από το Fae.gr Layer για το Layar

Το Layar είναι διαθέσιμο τόσο για Apple iPhone όσο και για Android συσκευές. Με αυτό τον τρόπο το Fae.gr φέρνει σε περισσότερους ανθρώπους την δυνατότητα να βρούν γρήγορα που θα φάνε μέτα! Κατεβάστε το Layar τώρα και δείτε τον κόσμο πιο χορτάτο! ©

Αν έχετε ήδη κατεβάσει το Layar στο κινητό σας μπορείτε να ανοίξετε το fae.gr layer πατώντας από την συσκευή σας εδώ. Εναλλακτικά μέσα από το Layar θα βρείτε το Fae.gr στα Featured Layars καθώς και μέσω της αναζήτησης της εφαρμογής.

Το search widget του Fae.gr

• Εμφάνιση καταστήματος
• Πρόσθεση σχολίων/βαθμολογίας
• Αναζήτηση
• Εξατομικευμένη αναζήτηση

Δείτε περισσότερα, και προσθέτε το widget του Fae.gr πατώντας εδώ

Το λίπος αποτελεί τον τρόπο με τον οποίο αποθηκεύεται η ενέργεια που προέρχεται από την τροφή στο σώμα όταν ο οργανισμός δεν χρειάζεται όλη την προσλαμβανόμενη ποσότητα ενέργειας για να καλύψει τις τρέχουσες ενεργειακές του ανάγκες, και την αποθηκεύει με σκοπό να τη χρησιμοποιήσει όποτε αυτή θα του είναι απαραίτητη. Ουσιαστικά, το λίπος είναι το συστατικό του σώματος που πρέπει να μειωθεί προκειμένου να επιτευχθεί ένα υγιές σωματικό βάρος, σε περίπτωση που κάποιος είναι υπέρβαρος. Ωστόσο, η μέγιστη απώλεια λιπώδους μάζας που μπορεί να επιτευχθεί μέσα σε μια εβδομάδα δεν ξεπερνά το 1 κιλό. Δηλαδή, οποιαδήποτε απώλεια βάρους μεγαλύτερη του 1 κιλού/ εβδομάδα δείχνει απώλεια και άλλων συστατικών του σώματος, εκτός του λίπους, γεγονός που μπορεί να είναι παραπλανητικό σε αρκετές περιπτώσεις. Οι μεγαλύτερες και σύντομες διακυμάνσεις του βάρους οφείλονται σε μεταβολή στην ποσότητα των υγρών του σώματος, αφού το 60% του σώματος αποτελείται από υγρά. Η ποσότητα των σωματικών υγρών ποικίλει τόσο από μέρα σε μέρα, όσο και από ώρα σε ώρα, γι’ αυτό και παρατηρούνται διαφορετικές τιμές βάρους μέσα στην ημέρα.

Τελικά μήπως τα πράγματα είναι πιο απλά από ότι φαίνεται αρχικά;

Πώς μετριέται το σωματικό βάρος

Όπως προαναφέρθηκε, παρατηρούνται πολλές διακυμάνσεις στην ποσότητα των υγρών του σώματος οι οποίες αντικατοπτρίζονται στη ζυγαριά. Το λίπος, μόνο του οποίου η απώλεια είναι επιθυμητή, δεν μπορεί να μειωθεί σημαντικά μέσα σε μια εβδομάδα. Γι’ αυτό συστήνεται όταν κάποιος ακολουθεί πρόγραμμα διατροφής με σκοπό την απώλεια βάρους να ζυγίζεται μόνο 1 φορά την εβδομάδα, με τον ίδιο περίπου ρουχισμό και αν είναι εφικτό, περίπου την ίδια χρονική στιγμή της ημέρας, για να είναι παραπλήσια η ποσότητα των υγρών στο σώμα. Η καλύτερη εκτίμηση προκύπτει κατά τις πρωινές ώρες επειδή η ποσότητα των υγρών δε διαφέρει σημαντικά από μέρα σε μέρα το πρωί. Επομένως, τα ακατάστατα και συχνά ζυγίσματα το μόνο που προκαλούν είναι να φορτίζουν με άγχος και να μην δίνουν ξεκάθαρες και σημαντικές πληροφορίες για την πορεία του σωματικού βάρους.

Πως επιτυγχάνεται η απώλεια σωματικού λίπους

Ο οργανισμός χρειάζεται ένα συγκεκριμένο ποσό ενέργειας για να μπορέσει να επιτελέσει τις ζωτικές λειτουργίες του και ένα επιπλέον ποσό ενέργειας για να γίνουν οι διάφορες δραστηριότητες (περπάτημα, χειρονακτικές εργασίες κτλ). Η ενέργεια αυτή παρέχεται στον οργανισμό αποκλειστικά από τη διατροφή. Σε περίπτωση που η ποσότητα της προσλαμβανόμενης ενέργειας είναι η ίδια με αυτή που χρειάζεται ο οργανισμός να καλύψει τις ανάγκες του, το σωματικό βάρος παραμένει σταθερό αφού το σωματικό λίπος ούτε αυξάνεται, ούτε μειώνεται.

Επομένως, για να επιτευχθεί η απώλεια λίπους θα πρέπει είτε η προσλαμβανόμενη ενέργεια μέσω της διατροφής να μειωθεί, είτε οι ενεργειακές ανάγκες του οργανισμού να αυξηθούν (με την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας) είτε να γίνουν και τα δύο, γεγονός που αποτελεί και την ιδανικότερη λύση. Η μείωση της ενεργειακής πρόσληψης, ωστόσο, θα πρέπει να γίνει με μη επιθετικό τρόπο ώστε να μην διαταραχθεί η ισορροπία του οργανισμού και προκληθούν ανεπανόρθωτες συνέπειες για την υγεία και το μεταβολισμό. Η αύξηση της φυσικής δραστηριότητας, εκ των πραγμάτων, μπορεί να γίνει μέχρις ενός ορισμένου σημείου που επιβάλει η φυσική κατάσταση του εκάστοτε ατόμου.

Τα τρόφιμα που ευθύνονται για την αύξηση του βάρους

Οι περισσότεροι άνθρωποι υποτιμούν το ποσό της ενέργειας που καταναλώνουν ή καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες από διάφορες τροφές ασυναίσθητα. Οι σημαντικότερες ομάδες τροφίμων που ευθύνονται για την αύξηση του βάρους είναι:

• Η ζάχαρη: Η ζάχαρη ουσιαστικά αποτελεί «κενές θερμίδες», ενώ δεν έχει καμία θρεπτική αξία για τον οργανισμό. Ο ανθρώπινος οργανισμός, και κυρίως ο εγκέφαλος, χρειάζεται τη γλυκόζη, η οποία αποτελεί συστατικό της ζάχαρης και μπορεί να προμηθευτεί στον οργανισμό από τα φρούτα, τα δημητριακά, το ψωμί, τα ζυμαρικά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα λαχανικά, τρόφιμα τα οποία εκτός των άλλων παρέχουν στον οργανισμό και μεγάλη ποσότητα βιταμινών και ιχνοστοιχείων, συστατικά απαραίτητα για την καλή λειτουργία του. Η ζάχαρη εκτός από την επιτραπέζια μορφή της και τα γλυκά βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες και στα αναψυκτικά, τα οποία θα πρέπει να αποφεύγονται ή να προτιμούνται τα προϊόντα που δεν έχουν προσθήκη ζάχαρης (light).
• Τα γλυκά: Τα γλυκά και οι σοκολάτες καλύπτουν αρκετές φορές ψυχολογικές ανάγκες του ατόμου, επειδή η ευχάριστη γεύση τους προκαλεί συναισθηματική ευφορία. Ωστόσο, εκτός από τη μεγάλη ποσότητα ζάχαρης περιέχουν και μεγάλη ποσότητα λίπους, και μάλιστα «κακού» λίπους, όπως χαρακτηρίζεται το κορεσμένο. Δηλαδή το θερμιδικό τους περιεχόμενο είναι μεγάλο, και η θρεπτική τους αξία μηδαμινή. Βέβαια, σε αρκετές περιπτώσεις ο οργανισμός, η ψυχολογική διάθεση και τα γονίδια επιβάλουν την ανάγκη για τη γλυκιά γεύση. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συστήνεται η κατανάλωση τροφίμων με γλυκιά γεύση, τα οποία όμως δεν περιέχουν λίπος, όπως κάποια γλυκά φρούτα (σύκα, μπανάνες, σταφύλι κτλ) τα γλυκά του κουταλιού, το μέλι (σκέτο ή σε συνδυασμό με γιαούρτι), η μαρμελάδα ή σπανιότερα κάποια γλυκά που έχουν παρασκευαστεί με άπαχα υλικά (π.χ. κρέμα αραβοσίτου, ρυζόγαλο ή κρέμα καραμελέ, φτιαγμένα με αποβουτυρωμένο γάλα και μικρή ποσότητα ζάχαρης).
• Το ψωμί: Το ψωμί και γενικά τα αμυλούχα προϊόντα έχουν μεγάλη θρεπτική αξία για τον οργανισμό και αποτελούν βασικό συστατικό ενός ισορροπημένου διαιτολογίου, γι’ αυτό εξάλλου βρίσκονται και στη βάση της διατροφικής πυραμίδας. Όμως, αρκετές φορές καταναλώνονται σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από τις δέουσες, με αποτέλεσμα να συμβάλουν στο θετικό ενεργειακό ισοζύγιο και την αύξηση του σωματικού βάρους.
• Το κρέας και το τυρί: Το κρέας αποτελεί την καλύτερη πηγή πρωτεΐνης και τη σημαντικότερη πηγή σιδήρου και άλλων μετάλλων. Ωστόσο, η μέση καταναλισκόμενη μερίδα κρέατος είναι περίπου η διπλάσια της συνιστώμενης, ενώ το τυρί καταναλώνεται συνήθως ως συνοδευτικό σε ποσότητες που το μετατρέπουν σε κύριο συστατικό του γεύματος. Το κρέας και το τυρί, περιέχουν πολύ λίπος και αυτό τα καθιστά τρόφιμα πλούσια σε θερμίδες και παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση υπερχοληστερολαιμίας και καρδιαγγειακών νοσημάτων.
• Το λίπος: Το λίπος αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι των περισσότερων τροφίμων και μάλιστα κάποιες μορφές του είναι απαραίτητο να προσλαμβάνονται καθημερινά. Το λίπος δεν είναι πάντα κακή διατροφική επιλογή, αρκεί να είναι καλή η ποιότητα του προσλαμβανόμενου λίπους. Η πρόσληψη λίπους μπορεί να γίνει με 3 μορφές: τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και τα κορεσμένα λιπαρά οξέα.
  Τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα συγκαταλέγονται στα αντιοξειδωτικά, ενώ τα πολυακόρεστα περιλαμβάνουν τα ω-3 και ω-6 απαραίτητα λιπαρά οξέα, των οποίων ο ρόλος είναι πλέον καλά τεκμηριωμένος για την καλή λειτουργία του καρδιαγγειακού και του ανοσοποιητικού συστήματος. Επομένως, η μόνη μορφή του λίπους που θα πρέπει να αποφεύγεται είναι το κορεσμένο, το οποίο περιέχεται κυρίως στα ζωικής προέλευσης τρόφιμα, όπως το κρέας, το γάλα, το τυρί, το βούτυρο. Τα τρόφιμα αυτά δε θα πρέπει να αποφεύγονται, αλλά να καταναλώνονται τα είδη τους που περιέχουν μειωμένα λιπαρά, όπως το κρέας από μέρη του ζώου που δεν έχει πολύ λίπος, να αφαιρείται το ορατό λίπος πριν την κατανάλωση, τα τυριά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα να είναι ημιαποβουτυρωμένα ή αποβουτυρωμένα και αντί για βούτυρο να χρησιμοποιείται ελαιόλαδο ή φυτική μαργαρίνη σπανιότερα. Οι δύο άλλες μορφές το λίπους (μονοακόρεστα, πολυακόρεστα) κάτω από συνθήκες θερμότητας μετατρέπονται σε κορεσμένα λιπαρά οξέα, υποβαθμίζοντας τη θρεπτική αξία του ελαίου κατά το μαγείρεμα. Γι’ αυτό στο μαγείρεμα συστήνεται αυστηρά η χρήση ελαιολάδου, επειδή είναι περισσότερο ανθεκτικό στη θέρμανση από τα άλλα σπορέλαια, και η ποσότητά του να είναι η λιγότερο δυνατή. Πλούσιες σε λίπος είναι και οι διάφορες σάλτσες που προστίθενται στις σαλάτες (μαγιονέζα, dressing κτλ.), τα διάφορα σνακ (πατατάκια, γαριδάκια, μπισκότα κτλ.), τα γλυκά και κυρίως αυτά που περιέχουν κρέμες ή σοκολάτα και τα περισσότερα προϊόντα που καταναλώνονται σε fast food (burgers, πίτσες, τυρόπιτες κτλ), καθώς και ο κρόκος του αυγού.

Τα τρόφιμα που βοηθούν στην απώλεια βάρους

Δεν υπάρχουν τρόφιμα που αδυνατίζουν, ούτε τρόφιμα που δεν περιέχουν θερμίδες. Απλά, η κατανάλωση κάποιων τροφίμων φαίνεται ότι κάνει την απώλεια βάρους πιο ανώδυνη. Τα λαχανικά έχουν πολύ λίγες θερμίδες και περιέχουν πολλές φυτικές ίνες, οι οποίες προκαλούν κορεσμό και μειώνουν το αίσθημα της πείνας. Πολλές φυτικές ίνες περιέχουν και τα δημητριακά και το ψωμί ολικής αλέσεως ή σικάλεως. Το νερό επίσης, μερικές φορές προκαλεί «φούσκωμα», αλλά αυτό δε διαρκεί πολύ. Το σημαντικότερο, ωστόσο, που θα πρέπει να θυμάται κανείς όταν θέλει να χάσει βάρος είναι να τρώει αρκετές φορές μέσα στην ημέρα, ώστε όταν έρθει η ώρα του μεσημεριανού και του βραδινού να μην καταναλώνει μεγάλες ποσότητες φαγητού και εντούτοις να χορταίνει. Τέλος, η σωματική άσκηση αποτελεί σημαντικότατη βοήθεια στην απώλεια βάρους και κυρίως στο ρυθμό που αυτή επιτελείται, καθώς και στην επίτευξη της μέγιστης δυνατής απώλειας κιλών.

The Souvlaki Index ©

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η διακύμανση για το ίδιο προϊόν εντός Αττικής υπερβαίνει το 60% και εμφανίζεται σαφώς να επηρεάζεται από τις τιμές των αντικειμενικών αξιών της εκάστοτε περιοχής. Η έρευνα είναι αναρτημένη στο http://www.fae.gr/souvlaki/index από οπού μπορείτε να δείτε όλες τις λεπτομέρειες.

Ωστόσο, η έννοια της νηστείας θεσπίστηκε από τη θρησκεία μας προκειμένου να εξυπηρετήσει πρακτικούς σκοπούς, μεταφρασμένους με συμβολικό τρόπο. Δηλαδή, η αποχή από τα ζωικά προϊόντα είχε σαν απώτερο σκοπό, πριν 2000 χρόνια περίπου, να δοθεί η ευκαιρία στα οικόσιτα ζώα να αναπαραχθούν, να μεγαλώσουν και να αποφευχθεί η θανάτωσή τους από τον άνθρωπο στην περίοδο της κύησης και της γαλουχίας, προκειμένου να διατηρηθεί η τροφική αλυσίδα.

Η αποχή από το ελαιόλαδο 2 φορές την εβδομάδα, είχε σαν σκοπό να “αναγκάσει” τα νοικοκυριά να κάνουν οικονομία, καθώς το ελαιόλαδο για πολλά χρόνια θεωρούνταν αγαθό ακριβό και ένδειξη πλούτου. Επίσης, η ιδέα της «αποτοξίνωσης» δεν υφίσταται σε όσους ακολουθούν μια σωστή διατροφή (με τον ενδεδειγμένο περιορισμό του κόκκινου κρέατος στη 1 φορά/ εβδομάδα), ενώ και όσοι έχουν κακές διατροφικές συνήθειες, σίγουρα δε θα ευεργετηθούν μέσα σε λίγες μέρες.

Στη χώρα μας είναι ιδιαίτερα εύκολη η συμμόρφωση με τους περιορισμούς της νηστείας λόγω των διατροφικών μας συνηθειών και της πληθώρας των φρούτων, των λαχανικών και των οσπρίων, για αυτό το λόγο και οι περισσότεροι Έλληνες νηστεύουν, αν όχι και τις 50 ημέρες της Σαρακοστής, τουλάχιστον την Καθαρά Δευτέρα και την Μεγάλη Εβδομάδα. Ωστόσο, η νηστεία διατροφικά μας στερεί ένα βασικό συστατικό: την πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, η οποία βρίσκεται αποκλειστικά στο κρέας, τα πουλερικά, τα ψάρια, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Πρωτεΐνη υπάρχει και στα όσπρια και σε κάποια λαχανικά (με σημαντικότερο εκπρόσωπό τους τα μανιτάρια), αλλά αυτή δεν είναι καλής ποιότητας, δηλαδή δεν περιέχει όλα εκείνα τα αμινοξέα που δεν μπορούν να συντεθούν στο ανθρώπινο σώμα (απαραίτητα αμινοξέα). Χωρίς πρωτεΐνη υψηλής διατροφικής αξίας περιορίζεται σημαντικά η απορρόφηση του σιδήρου, η ενδυνάμωση του μυϊκού συστήματος και η ενίσχυση του βασικού μεταβολικού ρυθμού, δηλαδή με απλά λόγια, είναι πιθανό να παρουσιαστούν συμπτώματα ζάλης και κόπωσης, ενώ προάγεται η αποθήκευση λίπους στο σώμα μας και η μείωση του μυϊκού ιστού.

Τελικά η νηστεία κάνει καλό στον οργανισμό;

Επιπλέον, κατά τη νηστεία παρατηρείται υπερκατανάλωση αμυλούχων τροφίμων, τα οποία επειδή είναι εύπεπτα, οδηγείται κανείς εύκολα στην κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αυτών προκειμένου να χορτάσει, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το θερμιδικό περιεχόμενο της διατροφής, οδηγώντας σε αύξηση του σωματικού βάρους, ενώ η υπερβολική πρόσληψη υδατανθράκων αυξάνει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο αίμα, προδιαθέτοντας για καρδιαγγειακά νοσήματα και λιπώδη διήθηση του ήπατος.

Βέβαια, για το διάστημα της 1 εβδομάδας δεν υπάρχει περίπτωση να εμφανιστούν τέτοιου είδους συνέπειες, ενώ ακόμα και στο διάστημα των 50 ημερών οι συνέπειες επηρεάζουν κυρίως τα άτομα με σιδηροπενική αναιμία, όσους έχουν γνωστή στεφανιαία νόσο και τα παχύσαρκα άτομα, τα οποία έχουν ήδη χαμηλά επίπεδα βασικού μεταβολικού ρυθμού και αυξημένα επίπεδα σωματικού λίπους. Δηλαδή, οι υγιείς με σωστό σωματικό βάρος μπορούν να νηστέψουν άφοβα, τηρώντας ζωντανά τα ήθη και τις παραδόσεις μας.
Επιπλέον, μετά από αρκετές μέρες νηστείας, αν κάποιος φάει απότομα μεγάλη ποσότητα λίπους, όπως είθισται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου και την Κυριακή του Πάσχα, είναι πολύ πιθανό να παρουσιαστούν προβλήματα δυσπεψίας. Μάλιστα, η στέρηση και ο περιορισμός των προηγούμενων ημερών σε συνδυασμό με το πλουσιοπάροχο τραπέζι κατά τις γιορτινές μέρες, συνήθως αποτελούν κακό σύμβουλο και δεν είναι δύσκολο κανείς να υπερκαταναλώσει τα λιπαρά εδέσματα, με αποτέλεσμα να υποφέρει στη συνέχεια από πόνους στο στομάχι και διάρροιες. Μάλιστα, έχει παρατηρηθεί ότι μετά τη Λαμπρή είναι στατιστικά σημαντικά περισσότερες από τον υπόλοιπο χρόνο οι εισαγωγές στα νοσοκομεία, κυρίως με προβλήματα χολοκυστοπάθειας και δυσαπορρόφησης. Για αυτό χρειάζεται προσοχή και εγκράτεια, ακόμα και τις γιορτινές μέρες, ιδίως από όσους νήστεψαν μεγάλο χρονικό διάστημα!
Καλή ανάσταση!

Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτών των διαιτών είναι ότι βασίζονται σε ένα συγκεκριμένο τρόφιμο και στο μύθο ότι ορισμένα τρόφιμα έχουν «ειδικές» ιδιότητες που μπορούν να προκαλέσουν απώλεια βάρους. Ωστόσο, κανένα τρόφιμο δεν επιτυγχάνει κάτι τέτοιο, σύμφωνα με τα επιστημονικά δεδομένα. Αυτές οι δίαιτες δε διδάσκουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες και αργά ή γρήγορα θα γεννηθεί η επιθυμία για τα «απαγορευμένα τρόφιμα». Επιπλέον, το ψυχολογικό αντίκτυπο από τέτοιου είδους απαγορεύσεις είναι απρόβλεπτο.
Στην πλειοψηφία τους οι δίαιτες της «μόδας», έχουν τα εξής 5 χαρακτηριστικά:

• Προτρέπουν ή απαγορεύουν την κατανάλωση συγκεκριμένων τροφίμων ή ομάδας τροφίμων.
• Υπονοούν ότι οι τροφές μπορούν να αλλάξουν τη χημεία του σώματος.
• Ρίχνουν το φταίξιμο για την αύξηση του βάρους σε συγκεκριμένες ορμόνες.
• Δεν έχουν εξατομικευμένο χαρακτήρα, αλλά προτείνουν για όλους τις ίδιες οδηγίες.
• Υπόσχονται γρήγορη απώλεια βάρους (δίαιτες «εξπρές»)

Πολλοί άνθρωποι μπορεί να προσπαθούν να αδυνατίσουν, αλλά πρέπει να γίνετε με προσοχή!

Οι πιο δημοφιλείς δίαιτες, που είναι πλούσιες σε πρωτεΐνες και φτωχές σε υδατάνθρακες (οι λεγόμενες «χημικές δίαιτες», αλλά και δίαιτες τύπου Atkins), βασίζονται στην ιδέα ότι πολλοί άνθρωποι είναι «αλλεργικοί» στους υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν τη μισή ενεργειακή πρόσληψη ενός τυπικού διαιτολογίου, για αυτό και ο παντελής αποκλεισμός τους από τη διατροφική πρόσληψη ενός ατόμου οδηγεί όντως σε απώλεια βάρους, αλλά με τρόπο ανορθόδοξο, αφού τα τρόφιμα με μεγάλη περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες (άμυλο, φρούτα κτλ) είναι και τρόφιμα με μεγάλη διατροφική αξία λόγω της υψηλής τους περιεκτικότητας σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.

Μάλιστα, λόγω των διατροφικών κενών που δημιουργούνται, οι «εμπνευστές» αυτών των διαιτών συστήνουν την πρόσληψη συμπληρωμάτων βιταμινών και μετάλλων. Ωστόσο, τα συμπληρώματα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σαν βοηθήματα εάν η διατροφή έχει κενά, αλλά δεν πρέπει να αντικαθιστούν τρόφιμα. Οι δίαιτες αυτές βασίζονται στην κέτωση, μια μεταβολική διαδικασία που συμβαίνει στον οργανισμό όταν βρίσκεται σε νηστεία λόγω έλλειψης υδατανθράκων και μπορεί να προκαλέσει κόπωση, ναυτία, έμετο, ενώ αν ακολουθούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι πολύ πιθανό να προκαλέσουν καρδιαγγειακά νοσήματα, σημαντική απώλεια οστικής μάζας, καθώς και βλάβες στα  νεφρά.
Η σωστή απώλεια βάρους για να επιτευχθεί δεν πρέπει να είναι επίπονη, κουραστική και επιβλαβής για την υγεία μας. Θα πρέπει να περιλαμβάνει τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων και να περιορίζει μόνο αυτά που έχουν χαμηλή διατροφική αξία και υψηλό ενεργειακό περιεχόμενο. Το κατάλληλο διαιτολόγιο είναι πάντα εξατομικευμένο, σχεδιάζεται σε συνάρτηση με τα ανθρωπομετρικά χαρακτηριστικά του κάθε άτομου (ύψος, βάρος, ηλικία, φύλο), τα ενδεχόμενα προβλήματα υγείας του, αλλά και τις διατροφικές του συνήθειες και προτιμήσεις προκειμένου να είναι εφικτή η συμμόρφωση με αυτό.
Για να αναγνωρίσει κανείς τις συστάσεις που σηματοδοτούν κακές διατροφικές συμβουλές, αρκεί να ανιχνεύσει κάποιο από τα παρακάτω χαρακτηριστικά:

• Συστάσεις που υπόσχονται γρήγορα αποτελέσματα
• Απόλυτες προειδοποιήσεις για κινδύνους από ένα προϊόν ή συστατικό
• Ισχυρισμοί για πάρα πολύ καλά αποτελέσματα, σχεδόν εξωπραγματικά
• Απλοϊκοί ισχυρισμοί που προέρχονται από μια πολύπλοκη έρευνα
• Συστάσεις που βασίζονται σε μία και μοναδική έρευνα
• Δραματικές δηλώσεις που διαψεύδονται από επίσημους επιστημονικούς οργανισμούς
• Λίστες με «καλά» και «κακά» τρόφιμα
• Συστάσεις που γίνονται για να προωθήσουν την αγορά ενός συγκεκριμένου προϊόντος
• Συστάσεις που βασίζονται σε έρευνες που δημοσιεύονται χωρίς ξεκάθαρη αντίστοιχη περίληψη
• Συστάσεις από έρευνες που αγνοούν τις διαφορές ανάμεσα σε άτομα ή ομάδες

Προσοχή λοιπόν!

Γύρω στα 1200 μ.Χ. στά υψίπεδα της κεντρικής Ασίας (σημερινή Μογγολία) οι πολεμιστές του Τσενγκις Χάν «κιμαδοποίησαν» πρώτοι – εκτός πολλών άλλων που βρέθηκαν στον διάβα τους… – το σκληρό κρέας κάτω από τις σέλλες των αλόγων τους και στη συνέχεια μετέφεραν την συνταγή αυτή στις κατεχόμενες περιοχές. Με τα χρόνια ο Ρώσοι πρόσθεσαν αυγά και κρεμμύδι στον κιμά και η συνταγή εξαπλώθηκε στην κεντρική Ευρώπη.  Το μεταναστευτικό κίνημα του 19ου αιώνα οδήγησε την συνταγή και στις ΗΠΑ.
Αν και πολλοί ερίζουν για την εφεύρεση του hamburger, αυτή αποδίδεται στον Louis Lassen και στο εστιατόριο Louis Lunch στο New Haven του Connecticut. Προσπαθώντας να εξυπηρετήσει έναν ανυπόμονο πελάτη ο Lassen το 1895, σέρβιρε ένα μπιφτέκι ανάμεσα από δυο φέτες ψημένου ψωμιού κι έτσι γεννήθηκε το σημερινό burger!

Σε ένα καλό hamburger είναι δύσκολο του αντισταθείς!

Ένα σύγχρονο burger συχνά περιέχει μπιφτέκι βοδινό, κότόπουλο, γαλοπούλα και πιό σπάνια βούβαλο, βίσωνα, στρουθοκάμηλο, αρνί, ελάφι και τάρανδο. Σερβίρονται ακόμα και burgers με θαλασσινά ή και burgers για vegeterians από tofu ή σόγια. Πληθώρα συστατικών συνοδεύει τα burgers: τυρί (τσένταρ, μοτσαρέλα, swiss κ.α.), μπέϊκον, ζαμπόν, ντομάτα, σαλάτα, μανιτάρια, κρεμμύδια, τηγανητές ροδέλες από κρεμμύδι καθώς και πολλές σώς όπως κέτσαπ, μαγιονέζα, μουστάρδα, thousand Island ντρέσινγκ ή worcestershire σως.
Στην Ελλάδα η διάθεδη burgers από αλυσίδες γρήγορου φαγητού ξεκίνησε πριν από 35 χρόνια περίπου με τα γηγενή Goody’s και συνεχίστηκε με την έλευση των ΜcDonalds  και Wendy’s. Πιό πρόσφατα προστέθηκαν αλυσίδες που εξειδικεύονται στα burgers και ταυτόχρονα προσφέρουν ένα πιό ποιοτικό και … ακριβό αποτέλεσμα. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα Simply Burgers, Better Burgers και Gourmet Burger Kitchen. Αν θέλετε να φάτε έξω οι επιλογές είναι πάρα πολλές! Αν προτιμάτε να μαγειρέψετε σπίτι μια φοβερή συνταγή για burgers θα βρείτε εδώ!

Φυσικά, ο λόγος που μετράμε τα τρόφιμα σε kcal δεν προέκυψε τυχαία, αφού όλη η λογική της απώλειας βάρους, της αύξησης βάρους και της διατήρησης του βάρους στηρίζεται στους νόμους της Φυσικής και αποτελεί ενεργειακό θέμα. Συγκεκριμένα, τα τρόφιμα μας δίνουν ενέργεια (όπως ακριβώς χρησιμεύει η βενζίνη σε ένα αυτοκίνητο). Ο οργανισμός μας χρειάζεται ενέργεια για να μπορέσει να εκτελέσει τις διάφορες λειτουργίες του που τον κρατούν στη ζωή (αναπνοή, καρδιαγγειακή λειτουργία, πέψη, κίνηση κτλ) και την ενέργεια αυτή την αντλεί από 2 πήγες:

• από το φαγητό και
• από τις αποθήκες ενέργειας, δηλαδή το σωματικό λίπος.

Το λίπος υπάρχει για να αμυνθεί ο οργανισμός σε περίπτωση που για κάποιο λόγο δεν του χορηγηθεί φαγητό, γι’ αυτό και κάθε φορά που του δίνουμε παραπάνω ενέργεια από αυτή που χρειάζεται (όταν δηλαδή φάμε περισσότερες χιλιοθερμίδες από αυτές που θα «κάψει» ο οργανισμός μας), την περίσσεια της ενέργειας την αποθηκεύει, για να την χρησιμοποιήσει όποτε δεν θα του δίδεται άμεσα η ενέργεια που χρειάζεται (όταν δηλαδή φάμε λιγότερες χιλιοθερμίδες από αυτές που απαιτούνται για να κτυπήσει η καρδιά, να κινηθεί το έντερο κ.ο.κ). Επομένως, όταν κάποιος τρώει περισσότερες «θερμίδες» από αυτές που χρειάζεται, αυξάνεται το σωματικό του λίπος προκειμένου να αποθηκευτεί η επιπλέον ενέργεια, δηλαδή αυξάνεται το σωματικό του βάρους, ενώ όταν κάποιος τρώει λιγότερες «θερμίδες» από αυτές που χρειάζεται, τότε η επιπλέον ενέργεια θα αποδοθεί από το ήδη αποθηκευμένο λίπος του, οπότε αυτό θα μειωθεί, δηλαδή θα αδυνατίσει.

Τι τελικά είναι οι θερμίδες; Πρέπει να κόψω κάτι;

Με βάση τα παραπάνω, αν δεν φάει κανείς κάποιες μέρες και ενέργεια θα έχει και θα αδυνατίσει, άρα τα πράγματα θεωρητικά είναι απλά! Αυτό, ωστόσο, δεν ισχύει! Ο οργανισμός μας έχει δικλείδες ασφαλείας, δηλαδή, αν δεν πάρει την ενέργεια που χρειάζεται για κάποιες πολύ βασικές του λειτουργίες (ενέργεια που ορίζεται ως βασικός μεταβολικός ρυθμός), τότε θα πάρει σήμα ότι πρέπει να προφυλάξει το λίπος του για την έσχατη στιγμή (ένα βήμα πριν τον θάνατο) και θα αρχίσει να χρησιμοποιεί άλλες πηγές ενέργειας, δηλαδή δε θα αδυνατίσει. Συνεπώς, οι εξαντλητικές δίαιτες το μόνο που πετυχαίνουν είναι να μας ταλαιπωρούν, να στερούμαστε βασικά θρεπτικά συστατικά προκαλώντας προβλήματα υγείας και να παιδευόμαστε άδικα. Οι διαιτολόγοι γνωρίζουν να εκτιμήσουν τις χιλιοθερμίδες εκείνες που ισούνται με το βασικό μεταβολικό ρυθμό και υπολογίζουν με ακρίβεια τις χιλιοθερμίδες που θα πρέπει να έχει ένα διαιτολόγιο προκειμένου να οδηγήσει σε απώλεια σωματικού λίπους. Μάλιστα, προσπαθούν να συνδυάσουν τις προτιμήσεις του κάθε ατόμου και να περιλάβουν τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων, σχεδιάζοντας πλήρη και εξατομικευμένα διαιτολόγια.

Η ιστορία του Dim Sum ξεκινάει πριν από περίπου 3000 χρόνια από τους ταξιδιώτες-έμπορους μεταξιόυ, που μετακινούνταν κατά μήκος της ασιατικής ηπείρου για να μεταφέρουν πολύτιμα αγαθά. Η αναγκη που προέκυψε ήταν σχεδόν προφανής: οι έμποροι ήθελαν να ξαποστάσουν τρώγωντας ένα ελαφρύ γεύμα για να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Έτσι κατά μήκος των δρόμων του «μεταξιού» οι καλύβες-καφετέριες τις εποχής  (που πρόσφεραν μονο… τσάι) άρχισαν να συνδυάζουν το τσάι με κάποιες μπουκιές (κυριολεκτικά) από γευστικούς συνδυασμούς.   Έτσι γεννηθηκε το Dim Sum.

Στο πέρασμα των χρόνων διαμορφώθηκε σε ένα ελαφρύ γευμα που σερβίρεται κυρίως μέχρι το μεσημέρι, αν και υπάρχουν αρκετά καταστήματα που το προσφέρουν όλη μέρα. Για να γίνουμε πιο περιγραφικοί – αν και δεν θυμίζει σε τίποτε κάποια ελληνική ή μεσογειακή γεύση – το Dim Sum σερβίρεται σε μικρά καλάθια και περιλαμβάνει αχνιστά buns (φιαγμένα από μαγιά),  dumplings (από ζύμη) και rolls από ρύζι (rice noodle rolls) που «γεμίζονται» με γαρίδες, μοσχάρι, κοτόπουλο ή λαχανικά. Η γεύση είναι εκπληκτική και αξίζει σε κάθε περίπτωση να είμαστε τολμηροι σε ασυνήθιστους συνδυασμούς. Ορισμένα εστιατόρια σερβίρουν ολόκληρα τα πόδια από το κοτόπουλο ειδικά μαγειρεμένα και μικρές πορτοκαλί σουπιές!

Μην ξαφνιαστείτε αν ξαφνικά γίνετε fun αυτών των μικρών εδεσμάτων!

Για να γευτούμε όλα αυτά μπορούμε να κινηθούμε είτε προς την πηγή (Κίνα), είτε μέσα σε κάποια γνωστή China Town (Λονδίνο, Νέα Υόρκη κ.α.) είτε ακόμα και στην Αθήνα! Στο Λονδίνο συγκεκριμένα μπρούμε με ασφάλεια να προτείνουμε το New World (China Town) για παραδοσιακό Dim Sum (1 Gerrard Place, W1D 5PA) κοντα στο Piccadilly Circus και το Dim T πάνω στο Gloucester Road (154-156 Gloucester Road). Στην China Town της Νέας Υόρκης θα χρειαστεί να περπατήσετε λίγο αλλά το Ping’s (22 Mott St, New York) θα σας αποζημιώσει!

Όσο για την Αθήνα οι επιλογές είναι οι παρακάτω:

• Dim Sum Palace (Ελληνορώσων): αρκετές επιλογές, μεγάλο μενού
• East Pearl (Πειραιάς): το καλύτερο από ποιότητα και εύρος επιλογών (!)
• Golden Phoenix (Κηφισιά, Ελληνικό, Χαλάνδρι, Κεφαλάρι): κάποια ορεκτικά, κυρίως με γαρίδες
• Far East (Σύνταγμα, Γλυφάδα): περιορίζεται σε ορεκτικά

Καλή σας όρεξη!